يه روزي براي هميشه از پيشم رفتي.خوب مي دونستي كه با رفتنت دلم رو مي شكوني،خوب مي دونستي كه

رفتنت، يه نوع نابودي،يه نوع مرگ براي اين دل است؛اما باز رفتي. مي دونستي كه اين دل جز تو كسي را ندارد،مي دانستي همدمي ندارد اما باز رفتي و دل را شكستيو به دلم ياد دادي رسم دنيا چيست...آري شكستن،

شكستن دل رسم دنيا است .و تو به من رسم دنيا را ياد دادي و شدي استادم ....و بعد رفتي بدون آنكه ببيني شاگردد درسش را خوب ياد گرفته يا نه....

و اما امروز باز آمدي به سوي همان دلي كه يك روز شكستي و رفتي.مي خواهم امروز بهترين تشكر را از تو استادم به عمل آورم.آري مي خواهم درسم را پس دهم .بدرستي كه اين همان بهترين هديه براي استاد است . شاگرد درسش را خوب بداند.

آري استاد!من درسم را خيلي خوب بلدم...آماده باش...آماده ام...من رفتم... .

                                                                                                                   عليرضا

بعد از كلي وقت سلام .خيلي وقت بود كه آپ نمي كرديم.يه سري مشكل بود كه فعلا حل شده.

اما جواب آن دوستي كه از رنگ هشتم گفته بود.ما كه قبلا گفتيم:" عشق از يه نفر شروع ميشه،به يه نفر هم ختم ميشه...اولي روي زمين...دومي هم تو آسمون..." اما يه جواب باحاله ديگه از مشيري:

...

زندان زندگاني انسان دري نداشت،

هر در ، كه ره به سوي خدا داشت بسته بود!

تنها دري كه راه ،به دهليز مرگ داشت،

همواره باز بود.

دروازبان پير در در آنجا نشسته بود.

در پيش پاي او،

در آن سياه چال،

پرها گسسته بود و قفس ها شكسته بود!

...

                                                                              عليرضا

سلام

       ماهم آخرش سياه شديم...البته نه سياه سياه،يه كم روشن تر،خاكستري،چون هميشه اميدداريم.

                                  البته به جز عليرضا.اين پسره اين روزها خيلي داغ.

راستي جديداً يه نفربه نام معين سپهبدي به پسراي بد اضافه شده، كه از دوستان اينترنتي عليرضا هست. البته ورودش به جمع ما با يه بحث حسابي با عليرضا در چت همراه بوده. قرارشده جزييات مباحثه ي اين دو رو، بنويسيم.عليرضا با معين اختلاف نظر داره.بحث سر نوشته ي قبلي عليرضاست. متاسفانه شايد عليرضا از پسراي بد جدا بشه.يه عده هم آتيش بيار معركه شدن ودارن عليرضا رو داغش مي كنن كه يه وبلاگ جدا بنويسه.اميدوارم كه عليرضا بمونه...

                                                                                                            "پسراي بد"

                                                                                                            به قلم صادق